wilma-van-der-laan_150x150

De wereld en de mensen willen begrijpen door hun geschiedenis te kennen, dat zit me in het bloed. Via werk in rouwbegeleiding en coaching zag ik hoe mensen plezier hadden in het vertellen van hun verhaal en het stilstaan daarbij. ‘Het leven wordt voorwaarts geleefd maar achterwaarts begrepen’, een waar en mooi citaat afkomstig van Sören Kierkegaard. Vanaf 2008 schreef ik voor diverse mensen hun verhaal op. Daarnaast schrijf ik ook voor websites en social media voor organisaties. Inspiratie en energie haal ik uit sporten, lezen, films, muziek, reizen en nog veel meer.

Mijn vader

Dat ik goed kan luísteren, zeggen ze altijd. Ik denk te weten waar het begon.

Een prater was hij niet, mijn vader. Maar als de omstandigheden gunstig waren dan kon hij gloedvol vertellen. Hoe hij in de oorlog met zijn broers kattenkwaad uithaalde om de Duitsers te ontregelen. Of over de meester op school met het befaamde rietje. Over mijn opa en zijn strenge maar liefdevolle opvoeding van zijn zes kinderen. Wij hingen aan zijn lippen en hij vertelde met groot plezier. Hij trok intussen rustig aan zijn pijp en als hij hem nog eens stopte dan was hij echt in zijn element.

Ik voelde me dan blij van binnen, verbonden met hem, zoals ik later zou begrijpen. Ik deed er alles aan om die momenten zo lang mogelijk te laten duren: we luisterden o zo zoet en mijn broertje en ik moedigden hem met onze vragen aan om verder te vertellen. Als hij leek te stoppen sleepten we er eerder vertelde anekdotes erbij om het zeldzame geluk voor te laten duren. ‘En vertel nog eens toen je vader zich vergiste en jou een pak op je broek gaf in plaats van oom Gé!’

Ook over zijn werk had hij enthousiaste verhalen. Als kind van de oorlog was vooruitgang voor hem niet vanzelfsprekend en hij omarmde de moderne tijd met haar technologische vernieuwing. Hij schetste ons hoe de wereld zou veranderen met alle nieuwe snufjes en mogelijkheden – gadgets was toen nog geen gangbaar woord. Nog altijd volg ook ik met belangstelling en verwondering waartoe wij dankzij de technologie in staat zijn.

Toen wij ouder waren droeg hij, zoals rechtgeaarde vaders dat doen, zijn eigen levenslessen op ons over. In de hoop dat wij van zíjn fouten zouden leren. En hoewel vele van zijn zinnen nog naklinken in mijn hoofd, moest ik natuurlijk mijn eigen fouten maken. Zijn gelijk bleek vaak achteraf.

Wat deden we in latere jaren vaak ons best hem weer op de praatstoel te krijgen. Het lukte maar zelden. Zijn onderwerpen veranderden en de pijp was al lang ingeruild voor de sigaret. Met het verleden was hij klaar en toekomst was er niet al te veel meer.

Toen hij overleed waren er vele vragen die ik hem nooit gesteld had. Niet had kunnen stellen omdat ik zelf die vragen nog niet had ontmoet. Zijn levensverhaal heb ik helaas niet met en voor hem kunnen schrijven maar hij was en blijft ‘my first story teller’.

wilma-van-der-laan_anekdote

Wil je meer over ons te weten komen en wat we doen?

Neem contact op via ons contactformulier – we horen graag van u.

Neem contact op