silvie-bos-150

Silvie houdt van leven en lachen. Zo hard als ze kan. Ze behaalde een rechtendiploma, maar gaf de voorkeur aan wereldwijd verhalen beleven en schrijven. In 2012 werd haar boek Gevallen Helden gepubliceerd: een historisch werk over gesneuvelde piloten in de Tweede Wereldoorlog en ze interviewde tientallen wereldreizigers over hun avonturen voor In ‘t Wilde Weg. In 2016 startte ze biografiebureau Oopus.

Een onschuldig stukje hardlopen

Woensdagochtend 11 uur. Nietsvermoedend ga ik een klein stukje hardlopen in Utrecht. Zoals gewoonlijk laat ik mijn zintuigen zoveel mogelijk thuis. Mijn ogen lensloos en mijn oren bedekt met een grote blauwe koptelefoon.

Ik loop vanuit Overvecht langs de Vecht in de richting van Zuilen en na tien minuten veelal in mijn eigen gedachtenwereld rond te hebben gehobbeld, besef ik me plotseling dat ik op Het Zandpad ben beland. Ik heb gehoord dat mannen en vrouwen vaker op een dergelijke manier op het Zandpad belanden, maar voor mij is het nieuw.

Halverwege de botenparade, besef ik dat het hier drukker moet zijn dan in Ponypark Slagharen op een zomerse zaterdag. Aan de gesloten gordijnen te zien, zitten bijna alle attracties vol en nog steeds cirkelen er zeker twaalf auto’s als aasgieren voor de bootjes. Niet alle bezoekers lijken participanten. Sommigen kijken liever en eten gezellig een ijsje aan de overkant van de weg.

Aan het einde van het Zandpad is er nog een raampje vrij. Een man, gewapend met een tennisracket, loopt doelgericht van zijn auto naar de deur. Als vrouw zou ik zenuwachtig worden van zo’n racket, maar het gemiddelde racket op het Zandpad is natuurlijk geen slagwapen maar een excuusracket.

Als ik de brug oversteek naar de veilige kant van de Vecht, draai ik me nog eens om. Ik voel me verward en gedesoriënteerd. Dus dit is hoe zomervakantie aan de Vecht eruit ziet? Je weet het van de IKEA en de Efteling, maar ik wil niet weten hoe het er hier op Tweede Paasdag aan toe gaat.

Bijna heb ik deze nieuwe realiteit geaccepteerd als ik ‘s avonds het laatste nieuws bekijk: ‘Ramen Utrecht moeten dicht’. Verrukt realiseer ik me dat ik getuige ben geweest van een historische gebeurtenis. Dit was geen normale dag in het leven van de raamprostitutie. Dit was het afscheid van boten zoals we boten kennen onder de Rode Brug. Trouwe klanten die nog één laatste maal hun kleine stukje geluk beleven. Morgen is Ponypark het Zandpad dicht.

Wil je meer over ons te weten komen en wat we doen?

Neem contact op via ons contactformulier – we horen graag van u.

Neem contact op