Renee thumbnail

Renee Bink was lerares Duits van beroep. Het analyseren van korte verhalen met haar leerlingen vond zij het leukste onderdeel van haar vak. En dat bracht haar er toe zelf korte verhalen te gaan schrijven. Al jarenlang interviewt zij mensen in en rond haar dorp Vreeland en daarnaast maakt ze ook gefilmde portretten. Verhalen vastleggen op schrift of op film is haar grote passie ‘omdat er zoveel de moeite waard is om te vertellen voor het verloren gaat.’

Dobermann

Vanaf dat ik een jaar of vijf was mocht ik op zaterdagochtend mijn vader helpen tijdens het spreekuur van zijn dierenartspraktijk. Hij was een drukbezet man en doordeweeks zag ik hem alleen tijdens de maaltijden die steevast niet langer dan een kwartier duurden en tijdens het lezen van de kinderbijbel voor het slapengaan.

Dat zaterdagochtendspreekuur was quality time voor mij. Ook al zat de wachtkamer vol, toch had ik zijn aandacht want wij vormden samen een team: hij was de dierenarts en ik zijn assistente. Hij leidde mij op en loodste mij door een wereld die niet zonder gevaar was. Het begon met poten vasthouden en pillen tellen, maar uiteindelijk mocht ik assisteren bij chirurgische ingrepen en verving ik op zaterdag de echte assistente. Ik was niet alleen heel trots op de verantwoordelijkheid die ik kreeg, maar ik wist ook dat mijn aandacht geen moment mocht verslappen. Instructies werden maar één keer gegeven en door mij nooit tegengesproken.

Dieren die angstig zijn, kunnen onverwachts aanvallen. Ik leerde hoe je een kater vast moest houden die gecastreerd werd zonder gekrabd te worden. En hoe je je een hond een pil kon geven door hem ver achter in zijn keel te duwen zonder gebeten te worden. Ook kreeg ik na een keizersnee kleine puppy’s in mijn handen gedrukt om warm te houden en zo te laten overleven.
Maar als er een Dobermann de spreekkamer binnenkwam was ik extra alert. Mijn vader hield niet van Dobermanns en uit voorzorg ging hij altijd tussen mij en die grote hond staan. Zijn linkerhand hield de riem extra kort om de hond als het nodig was aan zijn halsband op te tillen. Dat benam de agressieve Dobermann even de adem en daar werd die hond een stuk rustiger van. Zijn rechterhand strekte hij tegelijkertijd beschermend mijn richting uit. Klaar om mij, indien nodig, tussen de tussen de twee wasbakken te schuiven, buiten de reikwijdte van de blikkerende tanden. Ik ben in die tien jaar dat ik zijn assistente was nooit bang geweest.

Nu vijftig jaar later heeft mijn vader de kracht om woedende honden met één hand in bedwang te houden niet meer. Maar zorgzaam is hij altijd gebleven.

.
Aan De Slag

Klaar om Uw Boek te Maken?

Onze biografie-pakketten beginnen bij €1750. Vraag een vrijblijvend gesprek aan met ons team om te beginnen.