Helma Cremers 1

 

Dertig jaar lang werkte Helma in de krantenwereld, onder andere als redacteur voor de Tegelse Courant/’t Gazetje in Venlo. Inmiddels geniet ze van haar onafhankelijkheid. Toch houdt ze zich nog steeds volop met schrijven bezig. Zo voltooide ze onlangs de tweede verhalenbundel over haar jeugd in Venloos dialect en is ze docent creatief schrijven. Daarnaast is ze graag actief in de buitenlucht, verkent ze Nederland en overschrijdt ze met man en caravan grenzen, met name die van Frankrijk.

‘Was mich nicht umbringt, macht mich stärker’

De foto hieronder is van 1967. Mijn houding weerspiegelt mijn gemoed. Met een serieuze, tikkeltje bezorgde blik kijk ik de boze wereld in. Terwijl de Nederlandse samenleving zich ontsluit, keer ik naar binnen. Thuis weet ik mijn mondje nog te roeren, daarbuiten ben ik dodelijk verlegen. Gevoelens en ervaringen vertrouw ik alleen toe aan het papier. Niemand die het lezen mag.

Na de mulo staan de werkgevers in de rij. Ik start op de administratie van een expeditiebedrijf, maar als ik trouw blijkt hele dagen werken ongepast. Een tijdje later worden parttime banen een fenomeen. Ik werk in een wasserij en op een groenteveiling, verzorg het ontbijtbuffet in een hotel, pons pasjes voor ziekenhuispatiënten en neem plaats achter de typemachine van een notariskantoor. Mijn hart gaat er niet harder van kloppen. Maar de verdiensten zijn welkom, in een huishouden met twee kinderen en een hypotheekrente die eind jaren zeventig stijgt.

Het jaar 1983 brengt perspectief. Als manusje van alles kom ik binnen op de redactie van de plaatselijke krant. Eindelijk bevind ik me tussen gelijkgezinden. Mensen die verhalen vastleggen, een passie die ik in stilte met hen deel. Hun kennis en kundigheid maken me onzeker. Een havo- en atheneumopleiding en een cursus creatief schrijven helpen me om uit mijn schulp te komen.

Begin jaren negentig, inmiddels ben ik documentalist, vraagt een journalist waar ik al jaren op hoop: of ik wil schrijven! Nee, niet voor het dagblad. Ik heb immers geen School voor de Journalistiek gevolgd. Het is voor een magazine in de gezondheidszorg en later ook nog voor een zondagskrant. De wereld ontvouwt zich.

In 1998 word ik aangenomen als redacteur/journalist bij een weekkrant. De volgende vijftien jaar portretteer ik een verscheidenheid aan mensen. Daarnaast zit ik in een redactieteam dat het lijfblad van een landelijke vrouwenvereniging verzorgt. Het balletje blijft rollen… In 2003 door de toeristische gids Wat & Hoe Limburg en in 2004 met een verhalenbundel in Venloos dialect over mijn onzekere tienertijd. In 2007 volg ik de opleiding Docent Creatief Schrijven. De eerste cursus die ik daarna met knikkende knieën geef, krijgt de titel: ‘Durf te schrijven’.

Sindsdien geef ik les in het optekenen van (levens)verhalen en leg ik ze vast voor mensen die dit niet zelf willen doen. Verhalen over hartstocht en liefde. Over verdriet, onzekerheid, teleurstelling, groei en triomf. ‘Was mich nicht umbringt, macht mich stärker’. Hoe waarachtig is dit citaat van Friedrich Nietzsche, de Duitse filosoof?

 

Wil je meer over ons te weten komen en wat we doen?

Neem contact op via ons contactformulier – we horen graag van u.

Neem contact op